The Element Chapter 11 - The Significant Other

The Element 

Chapter 11 - The Significant Other

நான் ஏற்கனவே ஒரு தடவை வெள்ளத்தில் மாட்டிருக்கேன்னு சொன்னேனா என்று என் மனைவி கேட்டாள். ஆமாம் அந்த கதை ஜாதகபொருத்தம் பார்க்கும் போதுலாம் தெரியாதுல என்றேன். 

எங்களுக்கு திருமணம் ஆன நாளில் கோவில்பட்டியில் மழை கொட்டோ கொட்டு என்று கொட்டியது. எங்கள் மகன் பிறந்த மறு நாள் எலும்பு வரை மழையில் நனைந்து தான் மருத்துவமனையில் இருந்து வீடு திரும்பினேன். 

ஆனால் இந்த நான்கு வருடத்தில் வீட்டை வெள்ளம் சூழ்ந்தது இதுவே முதல்முறை. இதுவே கடைசி என்று எந்த உத்திரவாதமும் இல்லை. 

UPS வாங்காமல் இருக்க ஏன் இவ்வளவு வியாக்கியானம்? ஒரு AC மாட்டி வச்சா என்ன குறைஞ்சிருவோம் என்று என் மேல் ஆயிரம் புகார்கள் இருக்கிறது. ஆனால் இந்த வெள்ளம் சூழ்ந்த நாளில் அது எதுவும் பேச்சுவார்த்தைக்கு வரவில்லை. மின்சாரம் இல்லாமல் என்ன இருந்து தான் என்ன? என்கிற நினைப்பு வந்திருக்கலாம். 

18ம் தேதி காலையில் தெருவோடு தண்ணீரை சோதித்து கொண்டிருந்த போது இவளும் மகனை தூக்கிக்கொண்டு house owner வீட்டிற்கு compoundற்கு உள்ளாகவே கால் கொலுசு நனையும் அளவு வரை கிடந்த தண்ணீரில் நடந்து சென்றாள். நான் எதுக்கு risk எடுக்கிறே என்றேன். மழைத்தண்ணி ஒன்னும் செய்யாது என்றாள். 

ரெம்ப பயப்படுறீங்க என்று என்னை சீண்டவும் நானும் நீரில் இறங்கி அவர்கள் வீட்டிற்கு சென்றேன். தண்ணீர் ஆற்று நீர் போல சில்லென்று இருந்தது. அவர்கள் வீட்டு வாசலை அடைந்ததும் ஒரு செவிட்டு பாம்பு என்று சொல்லப்படும் புழு நீரில் அடித்துவரப்பட்டு வீட்டிற்குள் ஏற முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தது. அதை வெளியே தள்ளிவிட விளக்க மாற்றை எடுத்தால் என் கையில் ஏதோ ஊறி மேலே ஏறியது. கையை உதறினேன். அந்த மாறில் இருந்து டஜன் கரப்பான் பூச்சிகள் அனைத்து திசைகளிலும் பறந்தன. 

அப்போது House Owner வீட்டில் தான் இருந்தார். அவர் விரைவாக வந்து cement பூசும்  கரண்டியை எடுத்து செவிட்டு பூச்சியை நீரில் அமுக்கி பல துண்டுகளாக பிளந்தார். அதை முடித்துவிட்டு அவர் படியேறிய போது அரை அடி நீளத்தில் ஒரு பூரான் வந்தது. என்னடா இது video game மாதிரி level கூட கூட கஷ்டமான உயிரினங்களை கொல்ல வேண்டி வரும் போலையே என்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே அதையும் பல துண்டுகள் ஆக்கினார். அந்த துண்டுகள் நீரில் வெவ்வேறு திசையில் நீந்தி தன்னுடைய மீதி உடலை தேடின.  

நான் ஒரு நாளைக்கு இவ்ளோ போதும் என்று மனதில் நினைத்துவிட்டு அங்கிருந்து வீடு நோக்கி நடந்தேன். அதற்குள் தண்ணீரின் அளவு சற்று உயர்ந்தது போல் தெரிந்தது. அடுத்த அடி எடுத்து வைக்கும் போது சற்று முன் பார்த்த பூரானை விட கொஞ்சம் சிறியது வேகமாக என் கால் நோக்கி வந்தது. 

நான் அதை கொல்ல எந்த முயற்சியும் எடுத்து கடி வாங்க தயாராக இல்லாததால் அது வந்த திசையில் இருந்து விலகினேன் அது தண்ணீர் அலையில் வேகமாக முன்னே சென்றது. நான் திரும்பி மனைவியிடம் பார்த்து வா பூரான் நிறைய வரும் போல என்றேன். வீட்டிற்குள் நுழைந்தால் படம் ஆரம்பித்த theatre குள் நுழைந்தது போல் இருந்தது. 

ஒரு வாரத்திற்கு முன் தான் எங்கள் மகன் சாமிக்கு பொருத்தி வைத்த விளக்கில் பெருவிரலை சுட்டுக்கொண்டிருந்தான். அதனால் விளக்கு பொருத்தாமல் இருந்தோம். விளக்கை மூட்டை கட்டி எடுத்து வைத்து விடுவோமா என்று கேட்டதற்கு அப்படியே இருக்கட்டும், கொஞ்ச நாள் கழித்து எப்போதும் போல் பொருத்திக்கொள்வோம் என்று சொல்லியிருந்தேன்.  

18ம் தேதி காலையில் இருந்தே வீட்டிற்குள் விளக்கு எரிந்தே ஆகவேண்டிய அளவிற்கு இருள். மாத தொடக்கத்தில் charge போட்டு வைத்த torch light, ஒரே ஒரு பெரிய மெழுகுவர்த்தி தான் இருந்தது. காரத்திகைக்கு வாங்கி மீதியிருந்த விளக்குகளை பொருத்தி வைத்தாள். அகல் விளக்குகளை எடுத்து எண்ணெய் ஊற்றி வீட்டின் நான்கு முலைகளையும் பிரகாசம் ஆக்கினாள். இதனால் வீட்டிற்குள் குளிர் குறைந்தது. 

அந்த 3 மாத குழந்தையின் அம்மா நள்ளிரவில் ஒரு முறை சாப்பிடுவேன் என்று சொல்லியதும் இட்லி பாத்திரத்தை கழுவி மீண்டும் இட்லி அவித்து hot boxல் எடுத்து வைத்தாள். 

House Owner பால் பாக்கெட் கொண்டு வந்து கொடுத்த போது கைமாறு ஏதாவது செய்யவேண்டுமே என்று தோசை மாவை ஒரு பாத்திரத்தில் எடுத்து அவரின் மனைவியிடம் கொடுத்தாள். 

18ம் தேதி இரவு மழை வெறித்த போது நாளை மாலைக்குள் வெள்ளம் வடிந்து விடும் என்றாள். அனுபவம் பேசுது என்று நினைத்துக்கொண்டேன். Signal கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவள் அம்மாவிற்கும், அக்காவிற்கும், திருநெல்வேலியில் வெள்ளத்தில்  மாட்டிக்கொண்ட உறவினர்களும் பேசினாள். 

மறுநாள் காலை பொங்கலும் சாம்பாரும் செய்துவிட்டு அன்றிரவவோடு தோசை மாவு தீர்ந்து போகும் மறுநாள் காலையில் என்ன செய்வது என்று இருக்கும் பொருட்களை stock எடுத்தாள். Home Maker என்று சும்மாவா சொல்கிறார்கள்! 

பொங்கலும் சாம்பாரும் செய்த பின் குழந்தையின் வீட்டில் இருந்து எங்கள் ஐவருக்கும் சப்பாத்தி, கிழங்கு குருமா வர இன்று மதியத்துக்கு பொங்கல் தான் என்றாள். அப்பளம், வடகம் என்று பொரித்து வைத்தாள். வீட்டிற்கு புதிய ஆட்கள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் வரும் போது மனைவியின் செயல்திறம் பலமடங்கு கூடுவதை ஒவ்வொரு முறையும் அவதானிக்கிறேன். 

19ம் தேதி மதியம் தண்ணீரின் அளவு கீழே போன போது குழந்தையின் தாத்தா அழைத்துப்போக வந்தார். எதுக்கு risk? இன்னைக்கும் இங்க இருக்கட்டும். தண்ணி வடிஞ்ச பிறகு கூட்டிட்டு போங்க என்றாள். 

குழந்தைக்கு எந்த மாசத்தில் எப்படி உணவளிக்க வேண்டும் என்கிற ஆலோசனைகளை அதன் அம்மாவிற்கு அள்ளி வழங்கினாள். 

20ம் தேதி காலை மாடிக்கு சென்று தொட்டியில் தண்ணீரின் அளவை பார்த்துவிட்டு நாளைக்கு வரை கூட சமாளிக்கலாம். இன்னைக்கு சாயங்காலம் current வந்திரும்னு சொல்றாங்க ஆனாலும் நாம sump clean பண்ணாம தண்ணி ஏத்த முடியாது என்ன பண்ணலாம் என்று கேட்டாள். 

அதை நாளைக்கு பாப்போம். இந்த நிமிசம் வரை current இல்லை, phone, internet இல்லைங்கிறது தவிர நாம நல்லா இருக்கோம். இருந்த வீட்டை விட்டுட்டு முகாம்ல நிறைய பேர் இருக்காங்களாம். நமக்கு ரெம்ப கம்மியான கஷ்டம் தான்னு நினைச்சுகிட வேண்டியது தான் என்று சமாளித்து வைத்தேன். 

The Element Chapter 10 - House Owner

The Element 

Chapter 10 - House Owner

நான் இருக்கும் வீட்டின் உரிமையாளர் குறித்து மற்ற நண்பர்களிடம் சொல்லும் போது இவ்வளவு நல்லவங்க ஊருக்குள்ள இருக்காங்களா என்று தான் எதிர்வினை வரும். 

ஒரு உதாரணம். Corona காலத்தில் நாங்கள் அங்கே தங்கவில்லை என்பதால் வாடகை வேண்டாம் என்றார். ஒரு மாதம் வாங்கவே மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டார். எனக்கு சம்பளம் வருகிறது ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை என்ற போதும் வேண்டவே வேண்டாம் என்று விட்டார். 

அதிகம் படிக்காதவர். வேலை என்று ஒன்று பார்க்க தொடங்கிய காலத்தில் இருந்து ஒரே நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறார். செயல் வீரன். நான் வெள்ள நீருக்குள் கால் வைக்க யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் போது அவர் இறங்கி சென்று நாலா புறமும் பார்த்துவிட்டு நிலவரம் என்னவென்று வந்து சொன்னார். 

அவருடைய முதலாளி வீட்டுக்கு பொருட்கள் வாங்க இவர் தான் செல்ல வேண்டும். தண்ணீர் காலை இழுக்கிறது ஆனாலும் போய் தான் ஆக வேண்டும் என்று சொல்லி விட்டு கிளம்பிச் சென்று விட்டார். போகும்போது தெருவில் மிக வரிய நிலைமையில் உள்ள ஒரு முதிய தம்பதிக்கு அவரது மனைவியிடம் சொல்லி உணவளிக்க சொன்னார். 

ஊர் இருந்த நிலைமைக்கு மக்கள் உயிர் பிழைத்து இருப்பதே சாதனை என்பதாக தான் இருந்தது. 

18 அன்று இரவு வரை signal இருந்தது. ஒரு நண்பன் phone செய்து என்ன இருக்கியா, போய்ட்டியா? என்று கேட்டான். அப்படியேதான் இருக்கேன் என்று பேசிக்கொண்டிருந்தேன். இப்போதைக்கு செய்யக்கூடுவது, புத்திசாலித்தனமானது ஒன்றும் செய்யாமல் வீட்டிற்குள் காத்திருப்பது தான் என்று பதிலுரைத்தேன்.  

இப்படி சூழ்நிலைகளில் உதவுகிறேன் பேர்வழி என்று போய் தன் திறன் அறியாமல் உயிர் விட்டவர் பலர். அதனால் கதா நாயகத்துவதுக்கு நேரமோ, விருப்பமோ இல்லை என்று கன்னத்தில் கைவைத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தேன். எங்களுக்கு வழக்கமாக பசும்பால் கொண்டு வரும் அண்ணனால் அன்று வர இயலவில்லை. அப்போது House Owner எங்கேயோ தேடி என் மகனுக்கு ஒரு ஆவின் பால் பாக்கெட் வாங்கிக்கொண்டு வந்தார்.

The Element Chapter 9 - Provisions

The Element 

Chapter 9 - Provisions 

Super Market Culture வந்த பிறகு பட்டியல் எழுதிக்கொண்டு போய் மளிகை கடையில் கொடுத்து வாங்கும் பழக்கம் குறைந்திருக்கிறது. அவ்வப்போது வாங்கிக்கொள்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். Offer என்று அள்ளிக்கொண்டு வருபவரும் இருக்கிறார்கள். 

Corona காலத்தில் பொருட்களை வாங்கி பதுக்கும் வேலையை அனைவரும் செய்தனர். வேண்டிய பொருள் கிடைக்கா விட்டால் என்ன செய்வது? அப்படி உயிர் வாழ இன்றியமையாத பொருள் எது? 

Corona காலத்தில் நாங்கள் கிடைத்தவற்றை வாங்கிவைத்துக்கொண்டு

வழக்கமான உணவு போக midday snacks, evening snacks கையிலிருந்த கருப்பட்டி தீரும் வரை சுவையான கருப்பட்டி காஃபி போட்டு குடித்துக்கொண்டு ஒரு நாளைக்கு இரண்டு சினிமா பார்த்தோம். Breaking Bad எல்லாம் அப்போது பார்த்தது தான். 

பின்னர் ஒரு சிறிய வாய்ப்பு கிடைத்த போது கையில் கொண்டு செல்ல முடிவதை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு கோவில்பட்டி வந்துவிட்டோம். தூத்துக்குடி திரும்ப 3 மாதம் ஆனது. உளுந்து வைத்திருந்த பாத்திரத்தில் வண்டு பறந்து கொண்டிருந்தது. வத்தல், அரிசி, அனைத்திலும் வண்டு, புழு குடியேறியிருந்தது. புதிதாக குடி வந்த போது செய்தது போல மீண்டும் முதலிலிருந்து தொடங்கினோம். 

இது தந்த அனுபவத்தில் ஒரு மாதத்திற்கு மேல் தேவையான பொருட்களை வாங்கி இருப்பு வைப்பதில்லை. எனது நண்பரின் தந்தையை bus ஏற்றிவிட்டு D Mart சென்ற போதும் மிக குறைவாக வாங்கிக்கொண்டு மாதம் பிறந்த பிறகு மீண்டும் வருவோம் என்று திரும்பி வந்துவிட்டோம். 

மழையால் காய்கள் வாங்கவில்லை, அரிசி, பருப்பு போதும் என்றே நினைத்துக்கொண்டிருந்த போது தான் 3 மாத குழந்தை, அவனின் அம்மா மற்றும் சித்தியோடு எங்கள் வீட்டிற்கு வந்தான். 

அவன் வந்த இரவு மனைவி இட்லி செய்தாள். தோசை மாவும் சீக்கிரம் காலியாக போகிறது என்று நினைத்தேன். மாவுக்கும் பாலுக்கும் இந்த தண்ணிக்குள்ள இறங்க வேண்டி வரும் போலையே என்று வெள்ளத்தை பார்த்துக்கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தேன். 

மறு நாள் காலை எளிமையா சமையலை முடிப்போம் என்று வெண் பொங்கல் மற்றும் சாம்பார் வைத்தாள். நான் மாடியில் சென்று நின்று வானத்தையும் வெள்ளத்தையும், தெருவில் நடப்பதையும் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். மனைவி மாடிக்கு வந்து மெல்லிய குரலில் துவரம் பருப்பு காலி என்று சொன்னாள். 

அப்போது helicopter மேலே வட்டமடித்து கொண்டிருந்தது. நமக்கு ஏதாவது parcel போடுவாங்களா என்று கேட்டாள். இல்லை photo பிடிச்சு TVலயம் News Paperலயும் தான் போடுவாங்க என்றேன். 

 

The Element Chapter 8 - The Magic Bulb

The Element 

Chapter 8 - The Magic Bulb

தமிழ் நாட்டில் 10 முதல் 12 மணி நேரம் மின் வெட்டு இருந்த போது அதை நேரடியாக அனுபவிக்காமல் நான் பாண்டிச்சேரி, பெங்களூர் என்று படிப்பிற்காகவும், வேலைக்காகவும் 2 வருடங்கள் இருந்தேன். 

2012ல் இரண்டு வாரங்கள் சென்னையில் தங்கி வேலை பார்க்க வேண்டிய சூழ்நிலை வந்தது. அந்த நேரத்தில் தான் லேசான நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டு, சுனாமி எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டு, மக்கள் கடலுக்கு எதிர் திசையில் வடிவேலு மாதிரி குறுக்க மண்ணு லாரி வராம பாத்துக்கோ என்று ஓடுவதை பார்த்தேன். 

தமிழகமெங்கும் 12மணி நேர மின் வெட்டு என்றால் சென்னைக்கு மட்டும் 2 மணி நேரம் தான். அதில் ஒரு மணி நேரம் இரவு 1 மணி முதல் 2 மணி வரை. கொசு கொத்தி எடுத்துவிட்டது. அதே ஆண்டு நாங்கள் வீடு கட்டி paint அடிக்கவிட்டாலும் பரவா இல்லை என்று முதலில் வாங்கி வைத்த சாதனம் UPS. 

ஆட்சி மாறியது. தமிழகம் "மின் மிகை மாநிலம்" ஆனது. மின் பராமரிப்பு நாளில் 41/2 மணி நேரத்தில் UPS பல்லிளித்தது. முந்தைய ஆட்சியில் நிலவிய "power holidays" UPS கம்பெனியிடம் லஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டு UPS விற்பனை ஆவதற்கு செய்து கொண்ட ஏற்பாடு தான் என்கிற வதந்தி பரவியது. 

இந்த லஞ்சம் trailer தான். முழு picture இதோ என்று ஒரு பெரிய தொகை சொல்லபட்டு ஒரு ஊழல் வழக்கு வீதிக்கு வந்தது. பின்னர் அது ஒன்றுமில்லாமல் ஆனது. UPS பொருத்திய வீடுகளில் மின் கட்டணம் அதிகம் ஆனது. UPSம் OPSம் ஒன்னு. Main Power போனா வேலை செய்யும்னு jokes forwardல் வந்தது. இந்த UPS தேவை இல்லாத ஆணியோ என்று நினைக்கும் நாளும் வந்தது.

பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழக விடுதியில் அறைக்கு இரண்டு plug pointல் எப்போதும் power இருக்கும். என்ன இயற்கை சீற்றம் வந்து மின் இணைப்பு போனாலும் அந்த இரண்டு pointல் plug in செய்து cell phone, lap top charge செய்யலாம். ஒவ்வொரு விடுதிக்கும் அப்படி ஒரு UPS setup செய்து வைத்திருந்தார்கள். தமிழக அரசு ஒரு போதும் அப்படி செய்யப்போவதில்லை. 

தூத்துக்குடிக்கு வீடு பார்த்து சென்ற போது வாங்க கூடாது என்று முடிவு செய்த பொருட்களில் UPSம் ஒன்று. அதென்ன ஒரு நாள் மின் வெட்டை கூட பொறுக்க முடியாத வாழ்க்கை. அப்படி என்ன comfort கேட்கிறது என்று ஒரு நினைப்பு. ஆனால் பையன் பிறந்த பிறகு, இந்த மழை வெள்ளத்திற்கு பிறகு அதை reconsider செய்யும் இடத்திற்கு வந்திருக்கிறேன். 

பையன் பிறந்து 5 மாதத்திற்கு பிறகு தான் தூத்துக்குடிக்கு வந்தான். அவன் தவழும் நாட்களில் இரவில் மின் வெட்டு ஏற்பட்டால் phone torch on செய்து விளக்கு பொருத்தி வைப்பதற்குள் பயந்து விடுகிறான் என்பதால் ஒரு back up power உள்ள bulb வாங்கினேன். 

அது full charge இருக்கும் போது மின் இணைப்பு துண்டிக்க பட்டால் 3 மணி நேரம் வெளிச்சம் தரும். என்ன பிரச்சினை என்றால் நாம் switch off செய்தாலும் 3 மணி நேரம் எரிந்து விட்டு தான் அணையும். இது என்ன டா புது design என்று தேவைப்படும் போது எடுத்து பொருத்துவதும் பின்னர் கழட்டி வைப்பதுமாக இருந்தேன். 

பையன் கொஞ்சம் வளர்ந்த பிறகு அந்த bulb வீட்டில் இருப்பதை மறந்தே விட்டேன். எதிர் வீட்டு குழந்தை வீட்டுக்கு வந்த நாளில் அந்த bulb மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது. அதில் எவ்வளவு charge இருக்கிறது என்று தெரியவில்லையே, இருந்தாலும்  எரியவிடுவோம் என்று எடுத்து பொருத்தினேன்.

18ம் தேதி இரவு சமையல் செய்து, உண்டு, பாத்திரம் கழுவி வைப்பது வரை அது எரிந்தது. பின்னர் அவ்வப்போது எரிந்தது. அது எப்படி என்றே தெரியவில்லை. சரி கழட்டி வைப்போம் வேண்டும் போது பொருத்துவோம் என்று எடுத்து வைத்தேன். 

மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சமாக இருந்தாலும் நம் கையில் வைத்திருக்கும் போது அறையில் இருக்கும் வெளிச்சத்தை விட தலைக்கு மேலே ஒரு ஓரத்தில் வைத்தால் அறை இன்னும் ஒளிரும் தானே? அதை தான் அந்த bulb செய்தது. 

அந்த சிறிது வெளிச்சம் மழையால் இருண்ட அந்த இரவையும் அடுத்த இரண்டு பகல் மற்றும் இரவுகளையும் கொஞ்சம் தாங்கிக்கொள்ள கூடியதாக மாற்றியிருந்தது.

The Element Chapter 7 - The Baby

The Element 

Chapter 7 - The Baby 

18ம் தேதி மீண்டும் பெருமழைக்கு வாய்ப்பு இருப்பதாக தகவல் கிடைத்தது. நான்கு மாவட்டங்களில் பெய்த மழையின் அளவு, கோவில்பட்டியில் 50cm மழை பெய்தது எல்லாம் தெரியவந்தது. தூத்துக்குடியில் அது வரை 36cm மழை. 

இதற்கு மேல் மழை பெய்து தண்ணீர் உயர்ந்தால் கீழ் தளத்தில் house owner வீட்டிற்குள் தண்ணீர் சென்று விடும். அவர்களுக்கு மாடியிலும் அறைகள் உள்ளதால் அங்கே சென்று விடுவோம் என்றனர். 

அப்போது எங்கள் எதிர் வலது புற வீட்டில் இருக்கும் 3 மாத குழந்தையையும் அம்மாவையும், துணைக்கு மேலும் ஒரு நபராக 3 பேரை ஓரிரவு எங்கள் வீட்டில் தங்க வைக்கலாமா என்று House Ownerன் மனைவி வழியாக கேட்டனர். அவர்கள் வீட்டில் தண்ணீர் நுழைவதற்கு அரை அடிக்கும் குறைவான உயரம் தான் இருந்தது. பகல் வெளிச்சம் இருக்கும் போதே கொஞ்சம் உயரமான, பாதுகாப்பான இடத்திற்கு சென்று விட வேண்டும் என்கிற தவிப்பு. 

என்னுடைய மனைவி இதென்ன கேள்வி கிளம்பி வர சொல்லுங்க என்று House Owner ன் மனைவியிடம் சொல்லி விட்டாள். House Owner வீட்டின் மாடியில் தொட்டில் கட்ட hook இல்லாததால் இங்கே வர சொல்லி விட்டேன் என்றாள். 

எனக்கு வேறெதையும் விட மேலே தொட்டியில் உள்ள தண்ணீர் சீக்கிரம் காலியாகி விடுமே என்கிற பயம். இரவு வெளிச்சம், காற்று இல்லாமல் குழந்தையின் அழுகுரலை கேட்டு கொண்டிருக்க போகிறோம் என்று  நினைத்தேன். 

குழந்தை பெரும்பாலும் தூங்கிக்கொண்டே இருந்தான். அழவே இல்லை. இவ்வளவு சமத்து குழந்தையா என்று மனைவியிடம் கேட்ட போது முதல் 3 மாசம் அப்படி தான் இருப்பாங்க. புரண்டு படுக்க ஆரம்பிச்ச பிறகு நாம கண்ண மூடி தூங்க முடியாது என்றாள். 

இந்த சூழ்நிலையில் அறிமுகம் ஆகி Ice break செய்து கொள்ள நேரம் இல்லை என்பதால் பெரும்பாலும் மிக அமைதியாக, கொஞ்சம் இறுக்கமாக அவரவர் cell phoneல் இருந்த கடைசி சொட்டு batteryஐ காலி  செய்யும் தீவிரத்தில் இருந்தோம். 

குழந்தைக்கு தொட்டில் கட்ட 5 plastic நாற்காலிகளை ஒன்றின் மீது ஒன்றாக போட்டு மேலே ஏறி hookல் கயிற்றை மாட்டிக்கொடுத்தேன். இருள் கவிந்து விளக்கு மற்றும் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் தலையை தொங்க போட்டு ஆளுக்கு ஒரு மூலையில் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போதும் லேசான சாரல் விழுந்து கொண்டிருந்தது.

The Element Chapter 6 - The Water Tank

The Element 

Chapter 6 - The Water Tank

18ம் தேதி காலையில் மின் இணைப்பு வரவில்லை என்றவுடன் முதலில் உரைத்த விஷயம் நேத்து போட்ட 10 நிமிட motor எவ்வளவு தண்ணீரை தொட்டியில் சேர்ந்திருக்கும் என்பது தான்.

 கோவில்பட்டி என்றால் வீட்டில் குடம், அண்டா, drum என்று 500 லிட்டர் தண்ணீர் கொள்ளும் அளவுக்கு எல்லோர் வீட்டிலும் பாத்திரம் வைத்திருப்பார்கள். இந்த நவீன வாழ்க்கையில் குடத்திற்கே அவசியம் இல்லை. மேலே மழை கொட்டினாலும் ஒரு நாள் பயன்பாட்டிற்கு தண்ணீர் பிடித்து வைத்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு கூட வீட்டில் பாத்திரங்கள் இல்லை. 

தொடர்ந்து மழை விழுந்து கொண்டிருந்ததால் மாடியில் சென்று தொட்டியில் எவ்வளவு தண்ணீர் இருக்கிறது என்று பார்க்க முடியவில்லை. துணி மழைல கிடக்கட்டும்னு விடாம 17 night வேற one time rinse போட்டோமே, அதுக்கு எவ்வளவு தண்ணி போச்சுன்னு தெரியலையே என்று பொறுமிக்  கொண்டிருந்தேன். 

Kitchen sinkல் தண்ணீர் வந்த வேகத்தில் அரை தொட்டி இருக்கும் என்று கணித்தேன். 1000L தொட்டி அது. கொஞ்சம் நிதானம் வந்தது. சரி மின்சாரம் மீண்டு விடும் அது வரை கவலை இல்லை. அப்படி நினைக்கும் போது மழை நீரின் அளவு தரை தளத்தில் உள்ள sumpஐ நெருங்கி இருக்கவில்லை. 

மழை தூவானமாக மாறிய போது குடையை எடுத்து கொண்டு மாடிக்கு சென்று தொட்டியை பார்த்தேன். 5ல் 4 பகுதி இருந்தது. கிட்ட தட்ட 800L அல்லது அதற்கு கொஞ்சம் மேலாக இருக்கலாம். 

மூன்று நாள் மின் இணைப்பு வராவிட்டாலும் சமாளிக்கலாம் என்று தைரியம் வந்தது. இதற்குள் வெள்ள நீர் கீழே sump ஐ மூழ்கடித்து விட்டது. இனி மின் இணைப்பு வந்தாலும் sumpஐ சுத்தம் செய்யாமல் அந்த தண்ணீரை பயன்படுத்துவது பைத்தியகாரத்தனம். அடுத்த 3 நாட்கள் மின் இணைப்பு வரவில்லை தான். 

The Element Chapter 5 - The Mentor

The Element 

Chapter 5 - The Mentor 

அனைவருக்கும் வாழ்க்கையில் ஒரு Mentor வேண்டும். நம் வாழ்க்கையில் எதிர்பார்க்காத சிக்கல் வரும் போது பயபுள்ள மாட்டிக்கிட்டு திணறட்டும் என்று விடாமல் அதிலிருந்து மீள்வது எப்படி என்று ஆறுதல் சொல்லி நல்ல வழி காட்டும் ஒருவர். 

நம் ரத்த உறவுகள், உடன் பிறந்தவர்கள் இடையே இப்படி ஒரு குரு போன்ற உறவு அமைவது அரிது. நாம் எப்போதும் அவர்களை விட அதிகம் அறிந்தவர்கள் என்கிற நினைப்பு நம்மிடம் இருக்கும். போலவே நண்பர்கள் இடையேவும். ஓ எனக்கு தெரியாதது இந்த வெண்ணைக்கு தெரியுமோ என்கிற ஒரு அகராதித்தனம். 

பள்ளி, கல்லூரி ஆசிரியர்களுடன் மாணவர்கள் தொடர்ந்து தொடர்பில் இருப்பது அரிதினும் அரிது. அதில் ஒருவர் Mentorஆக கிடைப்பது அதை விட அரிது. பின்னர் எப்படி வாழ்க்கையில் ஒருவருக்கு Mentor கிடைப்பார்? அலுவலக சூழலில் அமையலாம், தொழில் நிமித்தம் சந்திக்கும் இடங்களில் கிடைக்கலாம். அப்படி ஒருவரை சந்திக்காமலும் போகலாம். 

என்னுடைய Mentorகளில் ஒருவர் எனது நண்பரின் தந்தை. 17ம் தேதி காலை மழை நிலவரத்தை பற்றி சொல்ல எனக்கு phone செய்தார். கோவில்பட்டி கிளம்பவில்லை தூத்துக்குடியில் தான் இருக்க போகிறேன் என்றதும் சரி வீடு முதல் மாடி தான பத்திரமா இரு என்று தைரியப்படுத்தினார்.

18ம் தேதி காலை பேசியபோது தரை தளத்தில் house owner வீட்டின் கடைசி படி வரை தண்ணீர் வந்துவிட்டது என்று சொன்ன போது அதுக்கு மேல வராது நீ அவசியம் இல்லாம வெளில இறங்காத, பையனுக்கு குளிர் அடிக்காம பாத்துக்கோ, மழைக்கு பூச்சி, பட்டை வரும் கதவை சாத்தி கீழே மிதியடியை திணித்து வை என்று பதட்டத்தில் மறந்து போகும் சின்ன விஷயங்களை பொறுமையாக நினைவு படுத்தினார்.

மின்சாரம், இணையம் எல்லாம் செயல் இழந்த பிறகு சிக்னல் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தொடர்பு கொண்டு விசாரித்தார். கடைசியில் மனம் ஆற்றாமல் நீ ஞாயிறு காலைல கிளம்பி வந்திருக்கலாம் என்றார். 

வியாழன் அவர் ஒரு வேலையாக தூத்துக்குடி வந்துவிட்டு திரும்பும் போது நாங்கள் குடும்பமாக சென்று சந்தித்து விட்டு பின்னர் கோவில்பட்டிக்கு bus ஏற்றி விட்டோம். அன்றே அப்படியே நாமும் சென்றிருக்கலாம் என்று தோன்றியது. 

சரி இனி இந்த தண்ணி சூழ்ந்த வீட்டின், ஊரின் உள்ளே இருப்பது எப்படி என்று தான் யோசிக்க வேண்டும் என்று மனதை திடப்படுத்திக்கொண்டேன். மேலும் மின் தொடர்பு, இணையம் இல்லாதது தவிர்த்து அந்நாள் மற்றுமொரு நாளாக தான் இருந்தது. என்ன வீட்டு வாசலை மிதிக்க முடியாத அளவிற்கு வெள்ளம் சூழ்ந்த ஒரு நாள். வெளியே எவ்வளவு தண்ணி இருந்தாலும் மாடியில் உள்ள தண்ணீர் தொட்டியில் நீர் இருக்கும் வரை தான் அந்த வீட்டில் இருக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்து கொண்ட ஒரு நாள்.